Hartendief - Valentine Hoya - Hoya kerrii (Asclepiadaceae)
Bloeitijd: midden juni - begin augustus / Flowering time: mid-June till beginning of August

     
Links: stekjes juist opgepot; rechts: na 2 maand, met de eerste nieuwe blaadjes
Left: cuttings just planted; right: after 2.5 months, with the first new leaves





In mijn vensterbank staat een tweetal "hartendieven" (Hoya kerrii) waar ik in augustus 2014 een stuk stengel van kreeg toegestuurd van iemand die van mij een stek van Hoya multiflora wilde hebben - zo konden we mooi ruilen. Deze plant, die door zijn neef werd gekocht op de Koetjesmarkt in Woerden in oktober 2013 (een jaarmarkt als bij ons in Friesland de Jouster Merke, eveneens vroeger begonnen als veemarkt), kreeg ik in de winter van 2014/15 in tweevoud aan de praat, twee stekken samen in een vrij klein potje. Maar hij is heel kwetsbaar, vooral als ze jong en nog zacht zijn beginnen de dikke succulente hartenbladeren al te bloeden als je er alleen maar overheen strijkt, van dat witte melksap wat in alle Hoya's zit.
Bovenstaande foto's zijn van september 2015; diezelfde dag heb ik de 2 stekken nog elk in een pot gezet, ze stonden inmiddels veel te krap met zijn tween. Op de foto's midden en rechts ziet men een bloeisteeltje waar een tros bloempjes aan kan komen als de tijd rijp is, en dat wilde ik beslist een kans geven.

De plant bloeide nog niet in 2015, maar van degene die me de stek had opgestuurd had ik vernomen dat hij er ook nog nooit bloei in had gehad. Dat was waarschijnlijk ook de reden dat de vorige eigenaar die 'm in Woerden had gekocht, er zelf liever vanaf zag toen de plant wel groot werd maar geen bloemen droeg.
Maar met Hoya's is het wel vaker een kwestie van geduld; men moet ze ook niet te vaak verpotten is mij ooit gezegd, ze moeten eerst rustig kunnen groeien om te gaan bloeien.
De ene soort is ook makkelijker in bloei te krijgen dan de andere.

In juni 2016 werden mijn goede zorgen beloond, hieronder een knopaanleg links, en rijpe knoppen rechts.
On my windowsill there are two Valentine Hoya's (Hoya kerrii), that I got as a long stem with a few pairs of leaves in August 2014, from someone who wanted a Hoya multiflora-cutting from me - so we swapped.
This plant, bought by a family member of his at the fair in Woerden in October 2013, I got growing in the winter of 2014/15, two cuttings in a small flowerpot. I had a few more, about five, but the others died. They are vulnerable, the thick succulent heart-leaves start bleeding white milky sap once you touch them, in particular when they're young and still soft.
The photos above are from September 2015; that same day I put the 2 cuttings in separate flowerpots, to give them more room; the pictures in the middle and on the right show a peduncle on which there may grow an umbel of flowers when the right time is there.

In 2015 the plant didn't flower yet, but the man who sent it to me told me he hadn't seen any flowers either, which probably was the reason why his nephew who bought it in Woerden didn't want to keep it himself, the plant had grown to more than a meter in height but didn't bear any flowers.
But it's a matter of patience with Hoyas sometimes; long ago I was told they shouldn't be repotted too often, because they have to settle first before flowering.
Some sorts are more difficult to get into flower than others.

But my care was rewarded in June 2016: below-left a peduncle with small flowerbuds, and ripe buds on the right.

     
In het midden van de bloemtros zit alweer nieuwe knopaanleg, maar die ontwikkelde zich dat jaar nog niet.
In the middle of the inflorescence there is already a beginning of new buds, but these didn't grow any further that year yet.

   
En voor n gaan de knopjes open, en laten een prachtig framboosrood hartje verschijnen; ernaast de achterkant van de bloemtros.    
One by one the buds open to show a splendid dark-red centre in each flower; on the right the back of the inflorescence.            

   
De rode ster in het midden begint meteen na het openen van de bloem nectar naar buiten te persen, die in dit jonge stadium nog licht van kleur is, maar al vrij snel donkerrood, doordat de kleurstof vanuit de ster mee wordt genomen; de ster verbleekt steeds meer, naarmate de bloem ouder wordt. After opening of the flower, the red star in the centre immediately starts pumping out nectar, which is light-coloured in this young stage, but soon after gets dark-red because the colour from the star comes out with it; when ageing, the star loses its bright colour more and more.

     
De bloemtros is hier 6 dagen oud, de druppels nectar worden dikker en donkerder en bevlekken de bloempjes
The inflorescence is 6 days old here, the dark drops of nectar get bigger and stain the flowers

         
        De nectar heeft wel iets van stroop, ook qua geur en smaak
        The nectar looks somewhat like treacle, and tastes and smells of this too


Bijna twee weken oud beginnen de bloemen te lekken, de druppels vallen op de vensterbank en op mijn vinger (rechts).
Almost 2 weeks old the flowers start dripping, the nectar falls on the windowsill and on my finger (right).


Mieren zwelgen van de oranjerode nectardruppels / Ants gobbling down the orange-red drops of nectar

Over de rode nectar die uit de bloemen druppelt had ik al minder positieve verhalen gelezen op internet, dat de plant daar helemaal mee bevlekt raakte en na de bloei moest worden afgespoeld. In Amerika had zelfs iemand een zakje om de bloeiwijze heengebonden om te tonen hoe "smerig" de nectar eigenlijk wel was.
Bij de eerste bloemtros hield ik dit elke dag in de gaten, en het viel mee totdat de bloempjes bijna waren uitgebloeid. Toen droop de honing op de vensterbank, waar ineens een aantal mieren van buitenaf door een heel klein kiertje langs het raam dat open kon op af kwam gemarcheerd. Ze lebberden de nectar van de tegels van de vensterbank, en klommen ook in de plant om uit de bloemen te drinken (zie foto hierboven).
Het meest kwalijk was dat ze, zoals mieren doen, ook luizen bleken te hebben meegenomen waar ze een andere Hoya mee volgooiden...
Ik haalde de hele vensterbank leeg, veegde alle mieren weg, lapte de vensterbank met azijn, en deed een propje keukenpapier met azijn in een kiertje waardoor ze naar binnen kwamen.
Uiteindelijk bleef de vensterbank schoon, en om het lekken te voorkomen, depte ik dat zodra dit begon wat nectar van de bloemen af, met keukenpapier, of gewoon met de hand - het was even wennen aan het idee, maar ondanks de rode kleurstof blijkt de nectar ook prima te smaken, niet alleen voor mieren!
About the red nectar dripping from the flowers I had already seen some less positive stories on the internet, about plants getting stained so seriously that they needed a shower to be cleaned thoroughly after flowering. In the USA someone even had tied little plastic bags around the inflorescences to show how "dirty" the nectar really was.
With the first inflorescence I watched this every day, and it wasn't really so bad till the flowers started to fade. Then suddenly the nectar dripped on the windowsill, and the next moment a number of ants came inside through a tiny crack between the window and the post, to lap up the nectar from the windowsill, and to mount the plant to drink it from the flowers (see picture above).
The worst thing was, that they gave something in return - a few aphids they dropped in another Hoya plant...
I emptied the whole windowsill, removed the ants, cleaned the windowsill with vinegar (which they seem to hate), and put a piece of paper with vinegar in the crack through which they had entered.
Finally the windowsill stayed clean, and to avoid any more leaking of the nectar I reduced this with a piece of kitchen paper, or just by catching the drops in my hand - in spite of the red colour the nectar proved to taste nice, not only for ants!

     
In 2016 droegen beide planten elk maar n bloemtrosje, maar in de jaren die volgden werden dit er veel meer,
de bovenste aan stengels die zonder blad meer dan een meter omhoog groeiden, langs een touwtje.
In 2016 both plants bore only 1 umbel each, but in the following years a lot more appeared,
the topmost on stems without leaves growing more than 1 m high, supported by a string.


     
De plant bloeit maar ongeveer 2 maanden per jaar, maar twee of drie generaties bloei volgen elkaar op in de bloemschermen.
The plant only flowers about 2 months a year, but 2 or 3 generations of inflorescences follow eachother

 
Op deze foto is goed te zien dat de bloempjes bekleed lijken met een kort bontvachtje
In the above picture you see clearly how furry the flowers are

 
Hier drie foto's van hetzelfde bloemscherm, van de eerste openende knoppen tot volle wasdom.
Here three pictures of the same umbel, from the first opening buds to full bloom.

     


De plant is niet echt algemeen, zelf heb ik 'm nog nooit te koop gezien. Hij is qua vorm ook niet buitengewoon geschikt als plant in de vensterbank, omdat hij vrij groot en grof groeit, met lange leden en grote bladeren, en hij wil klimmen zoals veel Hoya's. Omdat de stengels nogal dik en stug zijn maar ook heel kwetsbaar en gauw geneigd tot "bloeden", kan men 'm ook niet makkelijk om een ring leiden zoals Hoya carnosa of Hoya australis (die overigens ook vrij dikke stengels vormt, maar wel soepeler).
Maar tegenwoordig, in een tijd dat planten door velen ook meer als een tijdelijk product worden gezien, zijn er rond Valentijndag (14 februari) soms potjes te koop met 1 enkel blad, als een groen hartje dat uit de grond omhoog komt. Het gebeurt zelden dat daar een plantje uit groeit, want daar is een stengelstukje voor nodig met een okselknop die kan uitlopen.
This plant isn't very common in the Netherlands, I never saw it for sale anywhere. Its way of growing isn't very suitable for a houseplant, it's rather big and grows with long internodes and big leaves, and it's a climber like many Hoyas. Because the stems are rather thick and stiff, but nevertheless very vulnerable and apt to bleeding easily, they can't easily be led around a ring like Hoya carnosa or Hoya australis (which also has rather thick stems, but far more bendable).

But these days, in a time that plants by many people are considered a temporary product, sometimes around Valentine's Day (14th February) there are pots for sale with only one leaf, like a green heart growing out of the soil. It seldom happens a real plant comes out of these, for a piece of stem with a bud is needed to grow any further.


herbarium homepage